Różnorodność aktywności fizycznej powoduje, że dzieci mogą rozwijać sprawność na sporo sposobów, nie ograniczając się do tradycyjnych ćwiczeń gimnastycznych. Wybór konkretnej formy ruchu na prawdę często uzależniony jest od zainteresowań, temperamentu a także dotychczasowych doświadczeń. Zajęcia ruchowe dla dzieci mogą posiadać charakter ogólnorozwojowy, taneczny lub akrobatyczny.
W każdym przypadku istotne jest dostosowanie zadań do etapu rozwoju uczestników. Inne sposobności ma kilkuletnie dziecko, które dopiero uczy się utrzymywać równowagę, a inne uczeń z doświadczeniem w gimnastyce. Podczas planowania ćwiczeń uwzględnia się w głównej mierze rozwój układu kostno-mięśniowego, zakres ruchu w stawach oraz zdolność do wykonywania poleceń. Nie bez znaczenia jest również koncentracja. Niektóre zadania wymagają zapamiętania kolejności ruchów, inne precyzyjnego ustawienia ciała albo dobrego rozłożenia ciężaru. Zbyt szybkie przechodzenie do trudniejszych ćwiczeń może prowadzić do utrwalania nieprawidłowych nawyków, dlatego podstawowe ruchy powinny być opanowane przed wprowadzeniem kolejnych wariantów.
Wśród aktywności wykorzystujących specjalistyczny sprzęt znajduje się akrobatyka powietrzna. Jej jedyną w swoim rodzaju cechą jest wykonywanie ćwiczeń na przyrządach zawieszonych nad podłożem, takich jak szarfy czy obręcze (sprawdź też: akrobatyka na kole dla dzieci). W przeciwieństwie do gimnastyki wykonywanej jedynie na macie uczestnik musi kontrolować nie tylko pozycję swojego ciała, lecz również jego położenie względem poruszającego się sprzętu. Początkowa nauka obejmuje zwykle podstawowe chwyty, zwisy i sposoby zmiany pozycji. Dopiero później można rozważać bardziej rozbudowane figury. Właściwie każdy przyrząd stawia nieco inne wymagania. Szarfa wymaga między innymi poznania możliwości owijania materiału wokół kończyn, jednakże obręcz wiąże się z obowiązkiem utrzymywania chwytu na sztywnej konstrukcji. W praktyce znaczenie ma także wysokość zawieszenia i ilość miejsca potrzebnego do stworzenia ruchu. Ćwiczenia powinny odbywać się pod nadzorem osoby przygotowanej do prowadzenia tego rodzaju treningu, z uwzględnieniem zasad korzystania ze sprzętu i sposobów fizycznych dziecka.
Ruch może być także połączony z nauką choreografii. Szkoła tańca to miejsce, w którym program zajęć może obejmować zarówno podstawowe kroki, jak i ćwiczenia rozwijające poczucie rytmu, pamięć ruchową oraz koordynację. W zależności od wybranego stylu uczestnicy poznają różnorakie sposoby poruszania się, pracę rąk, ustawienie sylwetki i przechodzenie między kolejnymi pozycjami. Niektóre formy tańca wykorzystują także elementy gimnastyczne a także ćwiczenia przyrządowe. Przykładem jest pole dance dla dzieci, czyli aktywność oparta na ruchu przy pionowej rurze, dostosowana do wieku i stopnia przygotowania uczestników (polecana strona: pole dance sosnowiec). W jej ramach mogą pojawiać się łatwe obroty, pozycje stojące a także ćwiczenia powiązane z utrzymywaniem kontaktu z przyrządem. Nie jest to program przeznaczony do odtwarzania figur wykonywanych przez dorosłych. W przypadku młodszych osób szczególne znaczenie ma ograniczenie obciążeń i rezygnacja z elementów wymagających ogromnej siły albo długotrwałego podtrzymywania ciężaru ciała. Trzeba również uwzględnić różnice w rozwoju fizycznym dzieci w tym samym wieku.
Osobną odmianą treningu z wykorzystaniem sprzętu podwieszanego jest aerial hoop dla dzieci, czyli ćwiczenia na metalowej obręczy zawieszonej na właściwym mocowaniu. W współzależności od poziomu zaawansowania mogą one obejmować siad, zwis, proste zmiany ułożenia ciała oraz przejścia między pozycjami. Na prawdę ważna jest tutaj technika chwytu, ponieważ obręcz nie dopasowuje się do dłoni tak jak miękki materiał szarfy. Podczas wykonywania ćwiczeń obciążeniu podlegają głównie ręce, barki i mięśnie tułowia. Z tego względu należy kontrolować czas utrzymywania poszczególnych pozycji i reagować na oznaki zmęczenia. Ważnym zagadnieniem pozostaje również przygotowanie techniczne stanowiska. Obręcz, zawieszenie i elementy mocujące muszą być przeznaczone do określonego rodzaju obciążenia, a przestrzeń pod przyrządem powinna uwzględniać sposobność zastosowania materacy. Poszczególne figury wymagają wcześniejszego przygotowania, dlatego nie powinny być wykonywane wyłącznie na podstawie obserwacji innych uczestników. W nauce tego rodzaju aktywności liczy się kolejność wprowadzania ruchów, ich poprawne wykonanie oraz dopasowanie zakresu ćwiczeń do aktualnych kwalifikacji dziecka.
Dodatkowe informacje: zajecia dla dzieci.
