Prace powiązane z przygotowaniem paszy na okres zimowy wymagają odpowiedniej organizacji, w szczególności gdy gospodarstwo opiera się na produkcji sianokiszonki. Ważne są terminy koszenia, odcinek podsuszenia roślin oraz czas, jaki upływa od zbioru do zabezpieczenia gotowego materiału. Na każdym z owych etapów mogą pojawić się czynniki wpływające na późniejszy czasszą jakość paszy.
Wykorzystywane w rolnictwie folie rolnicze pełnią różnorodne funkcje, zależnie od rodzaju przechowywanego surowca i przyjętej metody jego zabezpieczenia. Stosuje się je w głównej mierze do przykrywania pryzm, osłaniania płodów rolnych a także owijania sprasowanej zielonki. Przy wyborze konkretnego materiału znaczenie ma nie tylko i wyłącznie jego grubość, niemniej jednak również szerokość, rozciągliwość i odporność na działanie czynników zewnętrznych. W praktyce ważne jest również implementację rolki do stosowanych urządzeń. Nieodpowiedni wymiar może utrudniać pracę i powodować większe zużycie materiału.
W produkcji pasz konserwowanych metodą fermentacji istotnym elementem procesu są folie do sianokiszonki. Ich wykorzystanie wiąże się z koniecznością odizolowania masy roślinnej od tlenu atmosferycznego. Po owinięciu beli zachodzą w niej przemiany związane z fermentacją, a ich przebieg uzależniony jest od warunków panujących wewnątrz opakowania. Znaczenie ma wilgotność zebranego materiału, jego rozdrobnienie oraz odcinek sprasowania. O ile bela ma nieregularny kształt albo wystają z niej twarde fragmenty łodyg, równomierne nałożenie folii może być mocno utrudnione. W takich okolicznościach wzrasta ryzyko powstania miejsc o nierównym napięciu. Podczas owijania trzeba także kontrolować ustawienia maszyny, ponieważ prędkość obrotowa i sposób podawania materiału wpływają na rozmieszczenie kolejnych warstw. Na prawdę ważna jest powtarzalność pracy urządzenia, szczególnie gdy w krótkim czasie przygotowywana jest większa liczba bel.
Warto zwrócić uwagę na różnice pośród przechowywaniem bel na otwartej przestrzeni a składowaniem pod zadaszeniem. W pierwszym przypadku materiał ochronny jest przez cały czas wystawiony na działanie promieniowania słonecznego, opadów i przekształceń temperatury. Właściwości folii, w tym odporność na promieniowanie UV, mają zatem znaczenie dla okresu jej użytkowania. Miejsce składowania powinno być przygotowane w taki sposób, aby ograniczyć kontakt bel z ostrymi detalami podłoża. Nie bez znaczenia pozostaje także sposób ich układania. Zbyt duży nacisk albo nieprawidłowe przemieszczanie może prowadzić do uszkodzenia zewnętrznych warstw. W gospodarstwach, w których bele są transportowane na większe odległości, powinno się uwzględnić również ryzyko przetarć powstających podczas załadunku i rozładunku. Każde zauważone rozdarcie powinno zostać sprawdzone i odpowiednio zaklejone przy użyciu materiału przeznaczonego do naprawy folii. Pozostawienie nawet niewielkiego uszkodzenia może wpłynąć na warunki przechowywania całej beli.
Osobną kwestią jest planowanie zapotrzebowania na materiały wykorzystywane podczas sezonowych prac. Liczba potrzebnych rolek uzależniony jest od ilości przygotowywanej paszy, wielkości bel oraz przyjętego sposobu owijania. Przy obliczeniach powinno się uwzględnić nie tylko deklarowaną długość materiału, ale także jego rzeczywiste zużycie wynikające z liczby warstw i ustawień urządzenia. Rolki przechowywane przed rozpoczęciem sezonu powinny być chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, zabrudzeniem i nadmiernym nagrzewaniem. Niewłaściwe warunki magazynowania mogą wpływać na właściwości tworzywa, co czasami staje się widoczne dopiero podczas rozwijania folii. Znaczenie ma także kontrola końcówek rolek oraz stanu ich opakowań. Po zakończeniu prac pozostaje kwestia zagospodarowania zużytych tworzyw. Folie trzeba zbierać oddzielnie od resztek paszy, ziemi i innych odpadów, a następnie przekazywać do odpowiedniego odbioru w zgodzie z bieżącymi zasadami. Takie postępowanie ogranicza pozostawianie fragmentów tworzyw na terenach użytkowanych rolniczo.
Więcej informacji na stronie: folie do sianokiszonki.
