Standardy oznaczania treści syntetycznych w środowisku cyfrowym

Zmiany w sposobie budowy obrazów, nagrań i innych materiałów cyfrowych sprawiają, że coraz większe znaczenie ma sposobność ustalenia, skąd konkretny materiał pochodzi. Jeszcze ostatnimi czasy ocena opierała się głównie na wyglądzie pliku albo informacji przekazanej przez autora. Obecnie coraz częściej wykorzystuje się także oznaczenia techniczne, które mogą dostarczać dodatkowych danych o sposobie powstania treści.

AI Watermark Studio można w tym kontekście rozumieć jako rozwiązanie służące do pracy nad oznaczeniami materiałów generowanych z udziałem sztucznej inteligencji. Taki znak może być widoczny dla odbiorcy, ale może również zostać zapisany w sposób niewidoczny podczas codziennego korzystania z pliku. Różnica jest na prawdę istotna, ponieważ widoczny napis pełni przede wszystkim funkcję informacyjną, jednak oznaczenie techniczne może być przeznaczone do automatycznego wykrywania przez inne systemy.

Przy stosowaniu znaków wodnych powinno się uwzględnić sposób, w jaki materiał będzie w przyszłości wykorzystywany. W realnym obiegu cyfrowym pliki na prawdę często są poddawane zmianom. Obraz może zostać przeskalowany, przycięty albo zapisany ponownie, a film może przejść przez proces kompresji przed umieszczeniem go w serwisie internetowym. Niektóre platformy usuwają także część danych technicznych w trakcie przesyłania materiału. W takich ustaleniach samo dodanie oznaczenia w momencie tworzenia pliku nie przesądza jeszcze o tym, czy pozostanie ono dostępne w niezmienionej postaci. Watermark AI Generator może służyć do przygotowania określonego rodzaju znacznika, niemniej jednak przed wykorzystaniem takiego rozwiązania trzeba mieć świadomość tego, gdzie informacja jest zapisywana i jak zachowuje się po kolejnych operacjach na pliku. W praktyce zwłaszcza ważne stają się więc format źródłowy, sposób eksportu oraz kolejne etapy edycji.

Osobnym zagadnieniem są przepisy dotyczące przejrzystości treści generowanych przez sztuczną inteligencję. W ramach unijnego AI Act przewidziano obowiązki odnoszące się do oznaczania określonych materiałów, przy czym ich zakres uzależniony jest od rodzaju treści i sposobu jej użycia. Nie można zatem przyjąć, że właściwie każdy tekst, obraz czy film przygotowany z pomocą AI podlega gruntownie takim samym wymaganiom. W niektórych przypadkach znaczenie ma oznaczenie maszynowo czytelne, w innych konieczne jest przekazanie informacji w sposób zrozumiały dla odbiorcy. Przy materiałach, które mogą być mylone z autentycznymi przedstawieniami osób, wydarzeń albo wypowiedzi, kwestia transparentności może wyglądać zupełnie inaczej niż przy zwyczajnym wykorzystaniu AI do edycji materiału. Określenie AI content under new EU regulations odnosi się zatem do szerszego zestawu zasad, a nie do jednego konkretnego rodzaju znaku wodnego.

Ważnym elementem jest też rozdzielenie informacji o samym narzędziu od informacji o gotowej treści. Materiał może zostać stworzony przy użyciu jednego systemu, następnie zmodyfikowany w innym programie, a na końcu zapisany przez platformę publikacyjną. Po kilku takich etapach zobowiązanie pierwotnego pochodzenia nie zawsze jest bezsporne. Z tego powodu przy bardziej uporządkowanych procesach warto zachowywać wersje źródłowe a także informacje dotyczące sposobu ich przygotowania. Ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy oznaczenie powinno być możliwe do późniejszego sprawdzenia. Trzeba również brać pod uwagę, że różne metody znakowania mogą posiadać odmienne ograniczenia i nie wszystkie są wzajemnie kompatybilne. Finalny efekt zależy więc nie tylko i wyłącznie od sposobu zaprojektowania znacznika, lecz także od tego, co stanie się z plikiem po jego utworzeniu.

Polecamy: AI content under new EU regulations.