Drewno wykorzystywane w budownictwie i aranżacji pomieszczeń nie za każdym razem musi pochodzić z nowo pozyskanego surowca. W wielu sytuacjach materiał z wcześniejszych konstrukcji, rozebranych budynków czy nieużywanych elementów wyposażenia może otrzymać kolejne użycie. Drewno z odzysku ma za sobą określoną historię użytkowania, która na prawdę często pozostawia ślady w jego wyglądzie i strukturze.

Widoczne otwory po gwoździach, przebarwienia, nierówności powierzchni czy zmieniony odcień są wynikiem wieloletniego kontaktu z otoczeniem. Nie oznacza to jednak, że każdy taki detal nadaje się do ponownego wykorzystania. Przed rozpoczęciem prac niezbędna jest ocena jego stanu, wilgotności, stabilności a także ewentualnych uszkodzeń biologicznych. Znaczenie ma też wcześniejsze wykorzystanie materiału, ponieważ od niego może zależeć zakres przygotowania do kolejnych zastosowań. Przeciwnie postępuje się z belkami konstrukcyjnymi, a zupełnie inaczej z deskami przeznaczonymi na elementy dekoracyjne.

Stare drewno wymaga odpowiedniego przygotowania, zanim zostanie wykorzystane w nowym projekcie. Pierwszym etapem jest zwykle usunięcie zabrudzeń, pozostałości starych powłok oraz metalowych elementów, które mogły pozostać w materiale (warto zobaczyć: Kiefernverkleidung). Następnie testuje się, czy powierzchnia nie jest osłabiona przez pęknięcia, grzyby lub działalność owadów. W praktyce ważne jest rozróżnienie naturalnych śladów użytkowania od uszkodzeń wpływających na trwałość detalu. Nierówna faktura może być zamierzonym wynikiem wizualnym, ale rozległe ubytki lub osłabione fragmenty wymagają już innej oceny. Część materiału można pozostawić w pierwotnej postaci, jednak inne elementy potrzebują cięcia, szlifowania, suszenia albo zabezpieczenia odpowiednimi preparatami. Nie za każdym razem warto usuwać wszystkie ślady wcześniejszego użytkowania, ponieważ zbyt intensywna obróbka może pozbawić drewno cech, które odróżniają je od nowych desek. Ostateczny zakres prac zależy zatem zarówno od planowanego zastosowania, jak i rzeczywistego stanu surowca.

Współczesne projekty architektoniczne coraz częściej łączą materiały o odmiennym pochodzeniu i charakterze. Stare drewno w nowoczesnej architekturze może występować obok betonu, szkła, stali czy gładkich powierzchni mineralnych. Takie porównanie opiera się głównie na różnicy faktur, kolorów i sposobu wykończenia. Drewno może stanowić część elewacji, okładzin ściennych, sufitów, schodów, drzwi albo wyposażenia wnętrz. W zależności od projektu zachowuje się jego naturalną powierzchnię lub poddaje ją częściowej obróbce. Istotne jest natomiast uwzględnienie warunków, w jakich materiał będzie użytkowany (polecana strona: quercia antica). W pomieszczeniach o zmiennej wilgotności należy brać pod uwagę sposobność pęcznienia i kurczenia się drewna, jednakże na zewnątrz istotne stają się opady, nasłonecznienie oraz zmiany temperatury. Projektant musi także określić, czy określony szczegół pełni jedynie funkcję wizualną, czy przenosi obciążenia. W drugim przypadku konieczna jest dokładniejsza ocena jego parametrów technicznych, ponieważ sam wygląd nie pozwala określić przydatności konstrukcyjnej.

Przy ponownym wykorzystaniu materiałów drewnianych znaczenie moraz sposób ich doboru i dopasowania do konkretnego miejsca. Poszczególne partie mogą różnić się odcieniem, szerokością, grubością oraz stopniem zużycia, dlatego zyskanie jednolitej powierzchni wymaga wcześniejszego zaplanowania układu. W sytuacji większych realizacji kłopotem bywa przystępność stosownej ilości materiału o zbliżonych właściwościach. Powinno się także uwzględnić jego wymiary, które po rozbiórce nie zawsze odpowiadają standardom stosowanym we współczesnym budownictwie. Drewno z odzysku może być wykorzystywane zarówno jako pojedynczy szczegół, jak i większy fragment wykończenia, jednakże każdorazowo wymaga indywidualnego podejścia. Istotne pozostają również kwestie dokumentacji pochodzenia, wcześniejszych powłok chemicznych oraz sposobu przechowywania przed montażem. Te czynniki wpływają na zakres przygotowania materiału, organizację prac i sposobów jego użycia w nowej przestrzeni.

Zobacz: reclaimed oak.